Μέρος Α: Υλικό Υπολογιστών (Hardware)
Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας (CPU): Ο «εγκέφαλος» του συστήματος. Αποτελείται από την Αριθμητική και Λογική Μονάδα (ALU) που εκτελεί τις πράξεις, τη Μονάδα Ελέγχου (Control Unit) που συντονίζει τις λειτουργίες, και τους Καταχωρητές (Registers) που είναι η ταχύτερη δυνατή μνήμη στο σύστημα.
Μητρική Πλακέτα (Motherboard): Η ραχοκοκαλιά του συστήματος. Το Chipset (παλαιότερα χωρισμένο σε Northbridge και Southbridge) διαχειρίζεται την επικοινωνία μεταξύ CPU, μνήμης και περιφερειακών. Τα σύγχρονα συστήματα χρησιμοποιούν τον δίαυλο PCI Express (PCIe) για υψηλής ταχύτητας συσκευές όπως οι κάρτες γραφικών.
Διαδικασία Εκκίνησης: Κατά την ενεργοποίηση, εκτελείται το POST (Power-On Self-Test), ένας διαγνωστικός έλεγχος του υλικού από το BIOS/UEFI, πριν φορτωθεί ο Bootloader του λειτουργικού συστήματος.
Τεστ Α: Αξιολόγηση Υλικού
Μέρος Β: Λειτουργικά Συστήματα
Συστήματα Αρχείων: Τα σύγχρονα Windows χρησιμοποιούν το NTFS, το οποίο προσφέρει ασφάλεια επιπέδου αρχείου και υποστήριξη για πολύ μεγάλα αρχεία. Στο περιβάλλον Linux, το επικρατέστερο σύστημα αρχείων είναι το ext4.
Πίνακες Κατατμήσεων (Partition Tables): Το παλαιό MBR (Master Boot Record) περιορίζεται σε δίσκους έως 2TB και 4 πρωτεύουσες κατατμήσεις. Το σύγχρονο GPT (GUID Partition Table) ξεπερνά αυτά τα όρια και λειτουργεί άριστα με το UEFI.
Γραμμή Εντολών (CLI): Ο Τεχνικός πρέπει να γνωρίζει βασικές εντολές. Στα Windows η εντολή sfc /scannow ελέγχει και επιδιορθώνει κατεστραμμένα αρχεία συστήματος. Στο Linux, η εντολή chmod χρησιμοποιείται για την αλλαγή δικαιωμάτων πρόσβασης (rwx) σε αρχεία και καταλόγους.
Τεστ Β: Αξιολόγηση Λειτουργικών Συστημάτων
Μέρος Γ: Δίκτυα Υπολογιστών
Μοντέλο OSI: Αποτελείται από 7 επίπεδα. Σημαντικά για τον τεχνικό είναι: Το Επίπεδο 1 (Φυσικό - Καλώδια), το Επίπεδο 2 (Ζεύξης Δεδομένων - Switches, Διευθύνσεις MAC), το Επίπεδο 3 (Δικτύου - Routers, Διευθύνσεις IP) και το Επίπεδο 4 (Μεταφοράς - TCP/UDP).
IP Addressing (IPv4): Οι διευθύνσεις IP χωρίζονταν ιστορικά σε κλάσεις. Μια διεύθυνση Κλάσης C (π.χ. 192.168.1.10) χρησιμοποιεί συνήθως μάσκα υποδικτύου (Subnet Mask) 255.255.255.0. Το πρωτόκολλο TCP εξασφαλίζει αξιόπιστη μεταφορά (connection-oriented), σε αντίθεση με το UDP.
Καλωδίωση: Τα συνεστραμμένα ζεύγη (UTP/STP) χρησιμοποιούνται ευρέως σε δίκτυα Ethernet (Cat5e, Cat6). Για τεράστιες ταχύτητες και μεγάλες αποστάσεις, χωρίς ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές (EMI), χρησιμοποιούνται οι Οπτικές Ίνες (μεταφορά μέσω φωτός).